Η άνθηση της ομπρέλας θεωρείται ότι έγινε την περίοδο Meiji (1868-1912) με πάνω από 200 κατασκευαστές παραδοσιακών Ιαπωνικών ομπρελών μόνο στο Kyoto. Σήμερα δεν έχει μείνει παρά ένας,  η εταιρεία Hiyoshiya. Με τις αγορές να κατρακυλούν, ήταν και αυτοί έτοιμοι να παραδοθούν. Σώθηκε όμως από τον καινούργιο πρόεδρο της εταιρίας Kotaro Nishibori. Ανοίγοντας καινούργιες διόδους δημιουργικότητας έχει αποφασίσει να ξαναανακαλύψει τον σχεδιασμό της!

Η Wagasa, όπως είναι γνωστή η παραδοσιακή αυτή ομπρέλα, αποτελεί μια πολύ δύσκολη τέχνη και δημιουργείτε από μόνο ένα κομμάτι μπαμπού που καλύπτεται από Washi, Ιαπωνικό χαρτί. Οι ομπρέλες αυτές φτιάχνονται έτσι για πάνω από χίλια χρόνια από όταν παρουσιάστηκαν στην Ιαπωνία από την Κίνα.

Η δημιουργία της ενάντια στη βροχή αποτελεί ένα πολύ νεωτεριστικό σχεδιασμό και υπάρχει μόνο τα τελευταία 200 χρόνια. Με την πτώση της ζήτησης για χάρτινες ομπρέλες ο Nishibori έπρεπε να κάνει κάτι καινούργιο για να αναβιώσει την επιχείρηση. «Αποφασίσαμε να κρατήσουμε το σχεδιασμό της και να δούμε που αλλού θα μπορούσε να αποτυπωθεί. Έτσι δημιουργήσαμε καπέλα λάμπας έχοντας ως σχέδιο τον μηχανισμό ανοίγματος και κλεισίματος της ομπρέλας», τόνισε σε συνέντευξη.

Έχοντας διάφορα προβλήματα στην αρχή, οι πρώτες λάμπες ήταν πολύ μικρές για τις ξένες αγορές και το φώς πολύ φωτεινό, έχει καταφέρει να κάνει το 40% των πωλήσεων του να προέρχονται από αυτά τα προϊόντα και έχει κερδίσει βραβεία σχεδιασμού. Κατά τον Nishibori ο μόνος τρόπος να προστατευθεί η παράδοση είναι η ανακατασκευή των παλαιών τεχνών προσαρμοσμένων στις τωρινές παγκόσμιες συνθήκες. «Γίνεται πολύς λόγος για την παράδοση», σημειώνει σε άλλη συνέντευξη, «αλλά τίποτα δεν άρχισε ως παράδοση. Κάτι το οποίο τώρα θεωρείται παράδοση ήταν κάποτε καινούργιο. Η φιλοσοφία μου είναι ότι η παράδοση είναι μια συνεχής διαδικασία καινοτομίας».

Κείμενο Άρης Λαζαρίδης από το περιοδικό ‘Highlinghting Japan’ Σεπτέμβριος 2011 για το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Οικονομάκου